هذيانهاي يك رواني

Song To Say Goodbye

‹› آرام در اتاق راه مي روم

         سايه ام را اندازه مي گيرم

                 آفتاب را وزن مي كنم

                    گرد وغبار ها را لمس

                     و پرده ها را با باد آزمايش

   تا نشاني از گذر زمان بيابم ،

   اما تنها تكرار تاريخ است

   كه چون آونگي به مغزم مي كوبد .

 

   برمي خيزم

   پنجره را مي بندم

   پرده ها را مي آويزم

   سايه ها را دور مي اندازم

   و آرام در اتاق خويش را دار مي زنم .%

 

   25/9/83

 

   + امیرمسعود سپهرنیا ; ٩:۳٠ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۸ مهر ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()