هذيانهاي يك رواني

 

دوردست

              زاغی در پرواز است

              آسمان ابری ست

 

برف می بارد

 

دوردست

آرزو نیست

                  کتمان ِ گذشته است .

 

 

 

 

دیوانگان را نامی نیست اگر

            که بخوانندشان

            تا به خواری نگویندشان  دیوانه

                                               

                                                صفتی هست

                                                نشانی برنداشتن ِ عادتهای مستعمل

                                                اجبارهای جانفرسا

                                                نظم های ِ تصنعی

                                                                         احساسات ِ فرسوده

                                                                         که عاقلان دارند

                                                وبا تمام اینها عاشق نیستند

دیوانگان را نامی ،جایی نیست اگر

عاشقانه دیوانگی شان را زندگی می کنند .                         

 

 

   + امیرمسعود سپهرنیا ; ٤:٢٠ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٦ شهریور ،۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()