هذيانهاي يك رواني

 

وقتیکه ازاین قله ی رفیع ِعمرِسپری شده

به پشت سر می نگرم

                             وحشت مرا می گیرد

واکنون که به راس قله ی پیری رسیده ام

می توانم ببینم که چیزِ دیگری

  چیز بسیار گرانبهایی نیز

                                  در آن کلبه ی خون آلود مرده است

                                  ودر آن دره های برف پوش

                                                                    برای ابد

                                  به خاک سپرده شده است .

آری

درخت مقدس نیز به همراه رویای ِقوم من مرد

                      به همراه رویای زیبای قوم من :

 

                             رویای آزاد زیستن . 

 

   + امیرمسعود سپهرنیا ; ٤:۱۱ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٧ شهریور ،۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()