هذيانهاي يك رواني

de unamuno

شوق من زیستن دوباره ی تجاربم است

نه زیستن زندگی جدید

کاری مکن که به سوی دیروزی ابدی پرواز کنم

بی آنکه به پایان برسم

خدایا

چراآسمان دیگری ندارم

که به اندازه ی خوشبختی من پر شود . 

آه به ورته ام می کشانی

ای رب ناموجودم

واگر تو میبودی

مرانیز گریزی از باور موجودیت خویش نبود .

   + امیرمسعود سپهرنیا ; ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢۱ دی ،۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()