خونت آلوده مباد به غمباد

که فریاد کشان فرهاد تیشه بر مغز می کوبد

می نالد که شیرین  نان روغنی خواسته

و ندارم من پول،

غول غول غول

تورم است

که ملولم می کند

در این ولنجک بعدازظهر

آب حوضی نکشیده ام

که بکشم سیگار

و تف کنم به موزاییکی که اسراییل است .

 پرچم ات را بیاویز به من

که من درازترین درازهایم

که من از نیاز پرم

و نماز می گزارم  بر بید

                        بر باد

و فریادم از رنج اذانی ست که تو تقبیح می کنی و

پرستو آشیانه ها را به جوی می سپاری

که من

که منی که میرآبم  بگیرمشان از آب

بگذارم در آفتابشان

تا شآن پرستو حفظ

و تو شرمنده شاید باشی و

                                   من ملول

                                   همچنان

                         با لوله ی آب کلنجار روم

که در حمام فحش ندهی

که آب خانه تان قطع نشود. 

 

  شاید بمیرم از ملال

در این ولنجک بعد از ظهر .%

30/6/87

/ 1 نظر / 6 بازدید
Atoosa

چرا جوابتون رو دادم. خصوصیها رو چک کن لطفا.