تقدیم به ونوس خدای زندگی و زیبایی


خورشید از تو اجازه ی طلوع می گیرد
تا در خور تو شوم
بالا خواهم آمد کوهی را که از وجودت ساخته ای
کوپید میشوم در برابر زیبایی ات
که تو ونوسی
ومن با تیروکمانم هماره آماده ی نگهبانی از چشمهایت
تا مردمان تکریمت نکنند
بی آنکه خدا بودنت را ایمان آورده باشند
و بعد آرزویم این :که در خور نگاهت شوم .
پس  سیزیفی  میشوم از پوچی گریخته
علم خدایان را دارم
و اگر نگاهت نازل شود بر من
آن روز در خور تو خواهم شد  
پس امشب خورشید به دوش وجودت را بالا خواهم آمد
که نیمه شب طلوع کند آن روز موعود
وتا غروبش منتظر نگاهت خواهم ماند
آیا در خور نگاهت خواهم بود؟  امیر مسعود سپهرنیا

/ 1 نظر / 7 بازدید
ونوس

خيلي خوشحالم، از اين كه تو و خدا اينقدر دوستم دارين.[قلب]