با دلی که خوش نمیشود انگار

جز به واگرد کودکانه هایی که

غبار نسیان گرفته اند

                     سفالواره ی خود را

                         بدانگونه بر زمین می گذارم که نشانیم را

                                                                          مبادا

                                                                           به روی خاک .

* آیا هنوز حاکم کوچکی نخواهم بود

تا مقدر کنم

               که سلولهایم اززیستن کناره بگیرند

ودر مقطعی چنین

                 که به انتهای خویش مینگرم

اگرچه

        خشنود بیماری وملال نخواهم بود

                                                     جهنمی نیز

                                                                برای سلولهای خاطی اندامهایم نساخته ام .٪

/ 1 نظر / 7 بازدید
شاهد

سلام دوست عزيز بزرگي مي فرمايد: پرنده در آرزوي انوار آرامش بخش مهتاب است زنبور در آرزوي شهد شيرين گلهاي خوشبو است بيمار در آرزوي جام شيرين درمان است پارسا در آرزوي فيض ورحمت الهي است آن، زمان كه آشكار گردد، همه چيز آشكار مي گردد هنگامي كه پنهان است ، همه چيز پنهان است، آن خداوند است،فراسوي دسترسي كلمات....... اگر دوست داشته باشيد با شخصيت مورد نظر در وبلاگ بيشتر آشنا شويد مي توانيد به سايت شفاwww.shafaa.com مراجعه نماييد.